1 Mayıs Demokratik Konferansla Taçlanmalı

2009 1 Mayısı Türkiye'deki demokrasi mücadelesinin zorlu bir sürecinde kutlanacak. 1 Mayıs Türkiye'de her zaman demokrasi ve özgürlük mücadelesinin sembol günlerinden biri oldu. 1 Mayısı sadece emekçilerin dayanışma günü olarak ele almak, 1 Mayısın Türkiye'deki tarihine saygısızlık yapmak olur. Önemli bir günün arkasındaki tarihi bilmende anmak, o güne yapılacak en büyük saygısızlıktır. 1 Mayıs Türkiye'de devrimci demokratların özgürlük ve demokrasi mücadelesini yükselttikleri en önemli günlerden biri oldu. Türkiye gibi bir ülkede 1 Mayısın içeriği böyle olmasaydı, o 1 Mayıs zaten anlamlı kutlanmış olmazdı.

Geçmişte işçilerin ve demokratların 1 Mayıs kutlamasına ve bu günü bir demokrasi günü haline getirmesine en fazla karşı çıkan Türk-İş olmuştur. Yeni kuşaklar bu gerçeği bilmese de orta yaşlılar Türk-İş'in bu 1 Mayıs karşıtı karakterini çok iyi bilmektedir. İsteyenler 1970'li yıllarda Türk-İş'in 1 Mayıs günleri öncesi nasıl açıklamalar yaptığını ve 1 Mayıs günleri nasıl tutum takındıklarını öğrenebilir. Bu nedenle 1 Mayısın tarihinin Türkiye halkına ve işçilerine çok iyi öğretilmesi gerekir. Aksi halde 1 Mayıs şehitlerine ve 1 Mayısı Türkiye'de özgürlük ve demokrasi günü haline getirmek isteyen emekçilerin emeklerine haksızlık yapılmış olur.

Biz bu 1 Mayısta özgürlük ve demokrasiye ihtiyaç duyan her kesimin 1 Mayıs alanlarına koşmasını bekliyoruz. Bugün demokrasi en fazla da Kürtlerin, kadınların ve emekçilerin talebidir. Bu nedenle tüm Kürtler Newrozlarda olduğu gibi 1 Mayısta da alanlara akmalıdır. Demokrasi ve Özgürlük Mücadelesi günü olan 1 Mayısı özgürlük ve demokrasinin en temel gücü olan Kürtler özüne layık kutlamalıdır.1 Mayıs bayrağını en fazla da Kürt gençleri ve kadınları dalgalandırmalıdır. 'Bıji 1 Gulan!' sloganıyla tüm Kürtler ve dostlarının 1 Mayısta olmalarını diliyoruz.

1 Mayıs aynı zamanda Türkiye halkıyla Kürt halkının ortak demokrasi platformu haline getirilmelidir. 29 Mart seçimleri ortaya çıkardı ki Türkiye'nin acil olarak bir demokrasi hareketine ihtiyacı vardır. Halk AKP'den memnun değildir ve desteğini çekmektedir. Ancak alternatifi olmadığı için hala bir kısım halk oyunu AKP'de tutmuştur. AKP'nin daha fazla gerilemesini engelleyen, alternatif bir demokrasi hareketinin olmamasıdır.

CHP, AKP'nin bu duruma düştüğü bir süreçte oyunu fazla arttıramamıştır. AKP'den uzaklaşan halk, CHP'yi alternatif olarak görmüyor. CHP'nin mevcut siyasi ortamda oyunu fazla arttırmaması, AKP'den çekilecek oyların CHP'ye gitmeyeceğini gösteriyor. Hatta CHP'de kalan bazı oylar da başka bir alternatif olmadığı için orada durmaktadır.

Tüm bu gerçeklikler ilk bakışta görülecek karakterdedir. Türkiye'yi alternatifsiz bırakanlar Türkiye'nin sol demokratları ve gerçek değişim isteyen demokratik dinamikleridir. Ortak bir demokrasi hareketi yaratmayarak Türkiye halklarını AKP ve CHP'ye muhtaç kılmaktadırlar.

Sorun sadece seçimi kazanmak değildir. Ancak bir demokrasi hareketi 29 Martta Mersin ve Adana'yı rahatlıkla kazanabilirdi. Önemli olan halka güven veren bir demokrasi hareketi yaratmak ve bunun sinerjisini açığa çıkarmaktır. Türkiye'de bunun koşulları oluşmuştur. Eğer dar ideolojik kalıplarla hareket edilmez ve sekter olunmazsa çok geniş kesimlere hitap edecek bir demokrasi hareketi yaratılabilir. Eğer yaratamıyorsak bunun nedenlerini sorabilmeliyiz. Böyle bir hareketi AKP ve CHP hiç istemez. Nitekim bir demokrasi hareketini en fazla bu pati engelliyor.

Böyle bir demokrasi hareketi AKP'nin demokrasinin demagojisini yapmasına fırsat vermeyecek, CHP'nin ise devletçi sahte demokrat yüzünü açığa çıkaracaktır. Her ikisi de halkın demokrasi ve adalet duygularını sömürmektedir. Bu nedenle gerçek bir demokratik ve adaletçi hareketin ortaya çıkmasını engelliyorlar. AKP hükümet imkanlarını ve kurumlarını kullanarak, CHP ise bazı çevreler ve ilişkileri yoluyla 29 Mart öncesi bu engellemeyi yapmıştır.

29 Mart gösterdi ki bir demokrasi hareketine acil ihtiyaç vardır. Esas olarak da temel siyasal durumu ve görevleri tespit edecek bir konferans olmalıdır. Sosyalistlerden kendini liberal demokrat olarak tanımlayanlara kadar geniş yelpazede bir bileşimle toplanmalıdırlar. Adı üstünde demokrasi konferansı; uygun bir bileşimi gözetmelidir.

Türkiye'de siyasal durum nedir? Hangi siyaset Türkiye'de demokrasinin gelişmesinin önünde engeldir. Hangi siyaset ve temel talepler etrafında halkın demokratik Türkiye özlemini karşılanır konularına cevap veren bir konferans olmalıdır.

Her şeyden önce AKP ve CHP'nin Türkiye'nin demokratikleşmesinde rol oynamadıklarını, oynayamayacaklarını tespit etmek önemlidir. Birkaç basit gerçek ve birkaç çıplak görev böyle bir demokrasi hareketinin kuruluşunu rahatlıkla sağlar. Çok fazla demagojik tartışma sadece basit gerçekleri ve görevlerin üstünü örtmekten başka bir sonuç vermez.

Tabii ki tartışmaları olmalıdır; demokrasi güçlerinin kafası ve önü netleşmelidir. Daha doğrusu bugünkü Türkiye gerçeğindeki basit gerçekler ve görevlerin herkes için anlaşılır hale getirilmesi önemlidir.

Gerçek siyasetçi sonuç almanın kısa yolunu bulandır; gerçekleri ve görevleri sade ve anlaşılır hale getirendir. Bu gerçeklik ışığında da siyasete müdahale edendir. Siyaset biliminin esası budur. Birincisi meşruiyet ve ihtiyaçları ortaya koyar. İkinci aşama ise görevleri yerine getirmektir. Görevleri yerine getirmek de demokratik güçlerin demokratik siyaset yapmasıyla ya da siyaseti tabandan başlatmakla mümkündür.

2009 1 Mayısı bir demokrasi konferansıyla taçlandırılmalıdır. Emekçiler ve tüm halk 1 Mayısta bu konferansın sosyal ayağını oluşturmalı, toplanacak konferansta siyaset ve örgütlülük ayağını tamamlamalıdır.

2009 1 Mayısında halk kendi konferansını yaptı; demokratik siyasetçiler de toplanarak bunu ete kemiğe büründürsünler diyebilmelidir. 1 Mayısa katılan bütün halkımız demokratik güçlere böyle bir konferans gerçekleştirme görevini vermelidir. Özgürlük ve demokrasiyi gerçekleştirmek için 1 Mayıs alanlarına çıkanlar demokrasi konferansının toplanmasını gündemleştirmeli ve bunu tüm demokratik güçlere dayatmalıdır.

Bu demokrasi konferansının en temel ayaklarından birinin demokratik Kürt hareketi olacağı kesindir. Bu açıdan bu 1 Mayısta her yerde DTP üzerindeki baskılar protesto edilmelidir. Tüm Türkiye halkının ve emekçilerinin Kürt halkının demokratik siyasi iradesi olan DTP'nin yanında olduğunu net bir biçimde ortaya koymalarıdır.

DTP'ye yönelik tutuklamalara karşı protestolar cılız kaldı. Demokratik güçler bu konuda sorumluluklarını yerine getirmediler. Bunu ciddi bir olumsuzluk olarak görmeliyiz.

1 Mayısta bu yetmezlik giderilmelidir. Türkiye halkıyla Kürt halkının özgürlük ve demokrasi için mücadele birliği ancak böyle sağlanır. DTP'ye yönelik bu saldırılara karşı koymadan halkların kardeşliğinden ve demokratik birliğinden söz etmek mümkün değildir. DTP Kürt halkının demokratik siyasi iradesiyse, Kürt halkının bu siyasi iradesine yapılan saldırıya karşı koyarak halkların birliğinin gerçekleşmesinin duygu ve düşünce birliğini yaratalım.

1 Mayıs Denizlerin, Mahirlerin, İbrahimlerin ve tüm demokrasi şehitlerinin özlemi olan Türkiye halkıyla Kürt halkının kardeşçe birliğinin gerçekleştiği demokratik Türkiye'yi yaratmanın dönüm noktası haline getirilmelidir. 1 Mayıs alanları bunun için doldurulmalıdır.

Hüseyin Ali - Günlük

28 Nisan 2009 tarafından moderator