1mayis.info

DİSK, KESK, TMMOB, TTB üyelerinden, uluslararası emek örgütleri temsilcilerinden, sosyalist gruplardan, feministlerden oluşan, sayısı 5 bini aşan grup, 1 Mayıs'ı Taksim meydanında kutladı. Meydanda yıllar sonra 1 Mayıs marşı çalındı. Kitle 1977 1 Mayıs'ında öldürülenler için saygı duruşunda bulundu. (1 Mayıs 2009'dan izlenimler fotoğraflar ve videolar geliyor)
Galeri: İşte Taksim! İşte 1 Mayıs!
Galeri: Bir Yabancının Gözüyle 1 Mayıs Taksim

1 Mayıs 100. Yıl Girişimi tarafından hazırlanan 1 Mayıs'ın Yüzüncü Yılı Videosu

Çağdaş Hukukçular Derneği ve RedFotoğraf, "1 Mayıs 2009" başlıklı bir fotoğraf sergisi düzenliyor. 100. Yılında 1 Mayıs ve 40. Yılında 15-16 Haziran Büyük İşçi Direnişi temalı çalışmanın son katılma tarihi yoğun talep üzerine 25 Mayıs'a kadar uzatıldı. Sergi 15 Haziran'da ziyaretçilerle buluşacak.

İşçilerin, ezilenlerin uluslararası birlik, dayanışma ve mücadele günü 1 Mayıs’ın, bu topraklarda ilk kutlanışının yüzüncü yılını geride bıraktık. Yasaklarla geçen yüzyılın sonunda ilk kez resmi tatil oldu. Ancak 1 Mayıs yine de gerilimli gün olmaktan kurtulamadı. Gerilim kaynağını, DİSK ve KESK öncülüğünde 70 kurumun kutsal mekân Taksim’de 1 Mayıs kürsüsü kurmak istemesine hükümetin direnmeye devam etmesi oluşturdu. Bu istek bazı liberaller tarafından da eleştirildi. Hatta bazıları Taksim’de 1 Mayıs kürsüsü kurma mücadelesini Ergenekon soruşturmasıyla ilişkilendirmeye çalıştı. Birgün'den Hakan Tahmaz Taksim ısrarının sözcüsü DİSK Genel Başkanı Süleyman Çelebi ile Taksim konusundaki ısrarın arka planını konuştu.

“Sanık diye gösterilen kimi kişilerin ve tanıkların gelişigüzel alınan ifadelerinden başka, hiçbir soruşturma yapılmamıştır. O kadar ki, bu kıyımın asıl, asli faillerine de değil, fer’i faillerine karşı dava açılmış olması bir yana, 37 kişinin öldüğü ve çoğu ağır olmak üzere 126 kişinin yaralandığı bu olayın soruşturması topu topu 28 günde bitirilmiştir. Bu 28 güne, onlarca sayfalık ve 30 Mayıs 1977 tarihini taşıyan iddianamenin kaleme alınması, daktiloya çekilmesi de dahildir.”

Yaşlı başlı insanların gözyaşlarını gördüm. Gençlerin özgürlük, sevinç çığlıklarını duydum. Cep telefonlarından dostlarına, akrabalarına “Nerdeyim biliyor musun, Taksim’de” diye haykıranlara tanıklık ettim. Kendi yurdunun toprağında sürgün yaşamı sürüyordu sanki bu insanlar…

1 Mayıs 2009’da, Ahmet Altan “bugün kendini sol olarak gören genişçe bir kesim solculuğu Taksim Meydanı itişmesine, AKP karşıtlığına indirgemiş durumda” diyordu. Yalnız değil. “1 Mayıs’ı ille Taksim’de kutlayacağım” ısrarını akılcı bulmayan başkaları da var. Bazıları akılcı bulmamakla kalmıyor, bu ısrarda, ısrarla Ergenekon’un izini arıyor. Bir sendikacı bile, 1 Mayıs akşamı Yasin Aktay ve Ferhat Kentel ile yaptığı mülakatta: “Bu ısrar, 1977’nin 25. seneyi devriyesinde anlaşılabilirdi ama 2007’de başladı” diyerek kendince şüpheli bir duruma işaret ediyordu. 25. yılda anlaşılabilir bir talep, katliamın 30. yılında (2007) veya Osmanlı’daki ilk 1 Mayıs kutlamasının 100. yılında (2009) şüpheli hale gelebiliyor demek ki?! Taksim Meydanı talebini, AKP karşıtlığına indirgeyebilenlerin, yalnızca bir-iki otoriter eğilimli muhafazakâr olduğunu sanıyorduk.

Ülkemizin geleceği için eşit, özgür, demokratik bir anayasasın yapılması artık kaçınılamaz. Bizler için iş aş ve barış mücadelesi her geçen gün daha da önem arz etmektedir. Örgütlerimiz daha kapsayıcı birlikler için çaba sarf derken aynı zamanda da ileriye yönelik bir mücadele programını en kısa zamanda örgütleyecektir. Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın bu duygularla hepimize kolay gelsin..

'Genç Siviller' diye bilinen demokrat grubun The Marmara Oteli'ne astıkları “1 Mayıs 77'de buradan ateş edenler bulunsun” talebi kime yönelikti? Gençler taleplerini yerine getirmeyi kim(ler)den bekliyor acaba?

Birkaç gün önce geride bıraktığımız 1 Mayıs'ın geçmişinde bir 'kanlı' tarih sayfası bulunduğunu artık herkes biliyor. 1 Mayıs 1977 günü Taksim'de buluşmaya kararlı sendikaların eylemlerini saptırmak üzere harekete geçenler olmuştu. Araya giren kışkırtıcılar kargaşayı büyüttü. Çevredeki yüksek noktalardan kalabalık üzerine ateş açıldı; önce Taksim merkezdeki Sular İdaresi'nden, sonra o zaman adı Intercontinental Oteli olan The Marmara'dan...

İşçi sendikalarının 1 Mayıs'ta Taksim'e çıkması Türkiye'de bir tabuyu daha yıktı. 1977'de yaşanan ve 34 kişinin ölümüyle sonuçlanan 'kanlı 1 Mayıs'tan 31 yıl sonra sendika ve işçilerin Taksim Meydanı'na çıkışını yorumlayan sosyologlar, 'Türkiye normalleşiyor' görüşünde birleşti.